Kilka lat temu zafascynowały mnie zdjęcia kosmosu, intensywność barw w mroku przestrzeni.

Pani Słońce rozpoczyna cykl obrazów zatytułowany Ciała Niebieskie. Jest abstrakcyjna wizją powierzchni gwiazdy, po której niczym po ognistym jeziorze chodzi jego Pani. Nasza przewodniczka. Kobieca postać w czarnej sukni z czarnymi kwiatami we włosach, trzymając latarnię wskazuje drogę lub jej poszukuje. Kosmos, gwiazdy od zawsze ciekawiły i inspirowały ludzi. 

Słońce to życie, ogień, światło i wiedza. Jest to moja interpretacja mitu o wędrówce gwiazd po nieboskłonie( lubię dalekie, swobodne i niejednoznaczne alegorie)