Obraz przyciąga wzrok chaotyczną kompozycją czerni, bieli i odcieni szarości. Kształty są niejednorodne – od rozmaitych plam po dynamiczne linie, które przypominają plątaninę gałęzi na tle nieba. Sprawia to wrażenie ruchu, jakby dzieło pulsowało własnym rytmem. Tajemnicza atmosfera emanuje z głębokich cieni i subtelnych rozjaśnień, co tworzy nastrój niepokoju z odrobiną fascynacji. Mroczne splash’e tuszu przyciągają uwagę, a technika przypomina nam o spontaniczności abstrakcyjnego ekspresjonizmu.